τι δύσκολο........

..........οι σκέψεις μου θέλουν να πετάξουν ....να ζεσταθούν......
.....μα....
...ειναι εγλωβισμένες εδώ...

...κάθομαι στην άκρη του δρόμου ...

...και βλέπω το χρώμα...απο μακριά...

..γιατί με βλέπει η καταιγίδα.......κοιτάζω με την άκρη του ματιού μου και την βλέπω...
...νιώθω εσένα λιακάδα, που περιμένεις να ζεστάνεις τις σκέψεις μου..αλλά πές μου ...πώς να έρθω?....

...σκέψεις...

...γιατί, είναι μακριά?... αυτά που λαχτάρισα και λαχταρώ...

...αυτά που με λαχτάρησαν και με λαχταρούν...

...γιατι, είναι μακριά?...ολα εκείνα που αγάπησα και αγαπώ...

...αυτά που με αγάπησαν και με αγαπούν...

...έχουν κρυφτεί...ολα αυτά που θέλησα και θέλω......αυτά που με θέλησαν και με θέλουν...

.

..... πήγαν εκεί που δεν μπορώ να τα δω...όταν θέλω...οταν θέλουν ...ξέρω που πήγαν...αλλά πως να πάω? ...με περιμένουν...αλλά πώς να τα δω?

...κλείστηκαν... σε μονοπάτια, που δεν μπορώ να περάσω οταν θέλω...ειναι ξύπνιες οι καταιγίδες...πώς να τις περάσεις χωρίς να σε δούν?

κάθομαι στην ακρη του δρόμου...εδώ ειναι η άκρη...και σκέφτομαι τις λέξεις που σχηματίστηκαν για πρώτη φορά πάνω στο δέντρο, μια μέρα με λιακάδα και άνεμο, μαζί.....ήταν αυτά που πρωτογράφτηκαν με τον άνεμο και την λιακάδα...ενωθηκαν οι ανάσες τους...

και ολα αυτά που έζησα στην λιακάδα ........με περιμενουν...αλλά πώς? γίνεται έτσι? είναι ξύπνια η καταιγίδα και με παρατηρεί ...αντε να πάς,τώρα στην λιακάδα....

...το βρήκα...

...θα συνεχίσω αυτό που κάνω...

...θα καθήσω στην άκρη του δρόμου...να κοιτάζω την λιακάδα απο μακριά...

...και θα πάω στην λιακάδα ,όταν φύγει η καταιγίδα...η καταιγίδα, που ΔΕΝ ΛΕΕΙ ΝΑ ΦΥΓΕΙ. κοιμήσου καταιγίδα....κοιμήσου,λέμε...πρέπει να πάω τις σκέψεις μου στην λιακάδα...θα τις ζεστάνει...

είναι ωραίο αυτό? να μου λείπουν, όλα όσα έχω και είχα...να τους λείπω...να περιμένουν εκεί που δύσκολα θα πάω ? .........λιακάδα μου...σου αρέσει? να ξέρεις οτι ειμαι εδώ....και να μην μπορείς να μου ζεστάνεις τις σκέψεις...τώρα που θέλεις και θέλω?

ε είναι ωραίο...ναι!......σημασία έχει ένα...

...οτι θα ζεσταθούν οι σκέψεις...απο την λιακάδα...

...όλα θα γίνουν...

...χρώμα...

μπορω να γινω φως και να σε τυλιξω

να σε κρυψω

να λιωσεις

...το ξέρω λιακάδα μου...το ξέρω....

...κοίτα......σχεδόν...έχω φτάσει...

....έφυγε η καταιγίδα...!!!