...θέλω να γεμίσω χρώματα...
...να βγάλω οτι ασχημαίνει την καρδιά και να την χρωματίσεις...
... μενω ακίνητη και σε κοιτάζω να ετοιμάζεις τα χρώματα και τα πινέλα...
...οταν εσυ πλησιάσεις...δεν θα ανασαίνω...για να μην υπάρχει κίνηση και ξεφύγουν οι πινελιές...
...πρέπει να βρούν τα σωστά σημεία οι πινελιές...έτσι πιστεύω...
κι οταν γεμίσω χρώμα...θα πάρω ανάσα και θα κοιτάξω τα χρώματα και μετά εσένα...
...να δω τι χρώματα μου έβαλες......αν είναι χρώματα που εκαναν την καρδιά μου ομορφότερη...θα επιτρέψω στον εαυτό μου να αφεθεί στο χρώμα.......αν είναι χρώματα που δεν της ταιριάζουν...δεν θα αφήσω τον εαυτό μου να κοιτάξει πολύ...α οχι...θα φορέσω γυαλιά για να μην βλέπω...νερα θα ρίξω για να γινουν τα χρώματα ενα και θα σκουπίζω με ενα πανί για να τα μουτζουρώσω και να μην φαινονται...οτι βγεί...
...θέλω τα σωστά χρώματα...
το μαυρο είναι χρώμα? δεν το θέλω, μην μου βάλεις...το άσπρο? δεν μου ταιριάζει ούτε αυτό....το κίτρινο καλό είναι? α οχι...είναι πολύ χτυπητο...πράσινο θα μου βάλεις? μη...μη...θα μου στερίσει την φύση απο τα μάτια...βάλε μου, μπλέ...αλλά ούτε αυτό με τρελαίνει και νομίζω οτι είχα αποκτήσει λίγο κοιτάζωντας την θάλασσα...αλλά φτάνει?......καφε? δεν νομίζω...ροζ...πορτοκαλί...κάτι δεν μου αρέσει σε αυτα....κόκκινο....για να σκεφτώ....μου αρέσει...αλλά θα ταιριάζει στην καρδιά μου? δεν ξέρω...κάπως μου έρχεται το κόκκινο και δεν το φοράω...αποκτώ κόκκινα ρούχα και τα τοποθετώ στο συρτάρι που είναι συνέχεια κλειστό...οτι κόκκινο, το έκλεισα σε χώρους που δεν ανοίγω...δεν είμαι σιγουρη...
δύσκολο πράγμα η επιλογή οταν δεν ξέρεις απο χρώματα...αλλά θέλω να μου χρωματίσεις την καρδιά...εσυ ξέρεις...μα που είσαι? παραμιλάω? και τι ειναι αυτό που γαργαλάει την καρδιά μου?
πινέλο? πινελο...αααα....με αγγίζει μου βάζει χρώματα...αλλα δεν τα βλέπω...ας κρυφοκοιτάξω λίγο τα χέρια σου.....για να δω....μα πώς τα καταφέρνεις και δεν μπορώ να δω τα χρώματα πάνω τους? δεν μπορώ να περιμένω, ειμαι ανυπόμονη....θέλω να δω αν μου αρέσει το χρώμα...τα χρώματα...
ελα πές μου...μην με σκάς...δεν? καλά θα περιμένω να τελειώσεις την δημιουργία....
αλλά στο λέω...αν δεν μου αρέσουν τα χρώματα δεν θα τα αφήσω...θα τα σκουπίσω με δύναμη για να μείνει πάλι μια μουτζούρα...και θα ανασαίνω δυνατά για να μην μπορείς να χρωματίσεις.....
...προς το παρόν...είμαι και μένω χωρίς ανάσα....μου φέρνει χαμόγελο το πινέλο...με γαργαλάει και μου αρέσει...είδες άμα είσαι καλλιτέχνης?
δεν πιστευω να πάς και σε άλλες καρδιές για να βάλεις πινελιές....δεν θέλω ετσι...ισως τελειώσεις τα χρώματα που μου αρέσουν...καλά...παραδέχομαι, κρυφοκοίταξα λιγάκι τα χρώματα...
...αλλά δεν βλέπω και τόσο καλα...
...ειναι μακριά απο τα μάτια η καρδιά....
δεν με πιστευεις ε? καλα....κλείνω τα μάτια και περιμένω....περιμενω να τελειώσουν τα χρώματα και να μην χωράνε άλλες πινελιές...
...θέλω να αφεθώ στο χρώμα...
...περιμένω να δω...θα αφεθώ στο χρώμα? ισως θα έπρεπε να κρυφοκοιτάξω περισσότερο...αλλα δεν θέλω να σου αποσπάσω την προσοχή...θα μεινω με κλεισμένα μάτια...ισως να μυρίσω τα χρώματα...εχουν αρωμα τα χρώματα? εχουν πιστευω...το μπλέ μύριζε θάλασσα...τι? είπα οτι κρυφοκοίταξα λιγάκι...καλά...δεν θα ξανακάνω ζαβολιά...θα περιμένω...χωρίς ανάσα....
...χωρίς ανάσα...
τελικά...έχουν άρωμα τα χρώματα?
.........εχουν νομίζω...
...αλλα εσυ ξέρεις....εγώ δεν ξέρω απο χρώματα και πολλά...
...καλα δεν μιλάω....
...λίγο θα αυξήσω την όσφρησή μου...κρυφά....
...αλλά...δεν στο λέω...
...ωχ...το ξέχασα...δεν ανασαίνω...
................καλά.....
........το χρώμα και το άρωμα...
ζωντας......
αναπνεοντας ...
αγαποντας....
το
χρωμα
τα χρωματα που βλεπουμε ειναι οτι αποβαλει και δεν αποροφα
το κατι που ζωγραφιζεται
ολα τα χρωματα εχουν ιδιοτητες
αισθησης
και
παραισθησης
και
αρωμα
......
~~~
0 κύμματα:
Δημοσίευση σχολίου