.................και να μην είμαι............
...................περπατούσα δίπλα στα δέντρα...ανάπνεα το οξυγόνο...κοίταζα την φύση....
...μόνη...κι ας περπατούσα δίπλα σε άλλους...κουραστικό και ανούσιο...
...μετά σταμάτησα...κάθησα δίπλα σε ένα δέντρο που στάθηκε δίπλα μου και σκέφτηκα καλά ειμαι, αυτό θέλω...αυτό το δέντρο θα με κάνει να απολαύσω το δάσος...
...........
...........
......και ύστερα σταμάτησα να σκέφτομαι τι θέλω...μαζί με την σκέψη έφυγαν και τα τελευτέα βήματα, οι τελευτέες αναπνοές...βαρέθηκα να βλέπω το δέντρο να στέκει δίπλα και να μην νιώθει την ανάγκη μου για οξυγόνο...να μου παίρνει και το δικό μου γιατι βαριέται να αναπνεύσει...
........................................................
...άρχισα να φτιάχνω σχέδια στο χώμα...να σχηματίζω γράμματα...και το δέντρο να με κοιτάει...απλά να κοιτάει...να συνεχίζει να μου αφερεί το δικό μου οξυγόνο για να μεγαλώσει...
.........................................τότε κοίταξα καλύτερα στο βάθος...
............................................................................................................................................................
............................ένα άλλο δέντρο έστεκε εκεί...με κοιτούσε και έβλεπε τις ζωγραφιές μου και τα σχέδιά μου απο μακριά...απλά κοιτούσε αλλά είχε κατι το ξεχωριστό...τι? δεν ξέρω...μου έμοιαζε...μου ταίριαζε..........................
.........
...........
...μου μίλαγε απο μακριά και ένιωθα τα λόγια του που τόσο έμοιαζαν με τα δικά μου...
....................................................................................................................................
...............................................
.....................................................................................................
...και τοτε πλησίασα και το άγγιξα, ήθελα να δω αν αυτά που ένιωθα να με αγγίζουν απο μακριά δεν ήταν ψεύτικα...δεν προσπαθούσαν να μου κλέψουν το οξυγόνο μου...........................................................
.........
..................
...ακούμπησα το σώμα μου πάνω του το αγκάλιασα και παραδώθηκα...
.....................................................................................................................
.........................................................................................
...και χάραξα πάνω στον κορμό του...
ας περπατήσουμε
ας αναπνεύσουμε
ας νιώσουμε
ας απολαύσουμε
ας ζήσουμε
και τώρα στέκομαι στην μέση και ζωγραφίζω σχέδια στο χώμα...σχηματίζω γράμματα και...και? δεν ξέρω...το μόνο που ξέρω είναι οτι...οτι? δεν ξέρω...υπάρχει χρώμα παντού..
...................................................
..............................................................................................
......................................................στέκομαι δίπλα αλλά είμαστε ενα με το δέντρο...και νιώθω οτι έχω βρεί την ουσία και την ολοκλήρωση που ποτέ δεν είχα νιώσει...είμαι μέσα στο δάσος και το κοιτάζω απο κοντά και νιώθω γεμάτη...νιώθω γεμάτη γιατι μέσα του υπάρχει αυτό το δέντρο...που με έκανε και παραδώθηκα...στην αγκαλιά του...
αναπνέω
νιώθω
απολαμβάνω
ζώ
ονειρεύομαι
3 κύμματα:
Βρε παιδιά!
Πρόκειται για αποκορύφωμα αισθητικής το όλο σκηνικό.
Δεν έχουμε λόγια πραγματικά.
Τόση δύναμη εικόνων και λέξεων, αλλά πιο πολύ η δυναμική της ουσίας!
Μπράβο Ισαλλε και Μελισσάλη, ΜΠΡΑΒΟ!
ευχαριστούμε Αστρο-Συμμορίτες.Ετσι...αναπνέουμε, περπατάμε, νιώθουμε, απολαμβάνουμε, ζούμε, ονειρευόμαστε...εκεί μέσα βρίσκεται η ουσία.
@Aστροσυμμορια................
Παιδια ευχαριστουμε πολυ .....
και η αληθεια ειναι πως δεν το κανουμε για το Μπραβο.....(Μας αρεσε ομως) μας βγαινει αβιαστα ειναι κοινη η γραφη μας στις αναρτησεις μας και εχουμε απορρυψει πολλα κειμενα που δεν το πετυχαν..... Καλο σας βραδυ !!!!
Δημοσίευση σχολίου